Çok sevdiğiniz birini, birşeyi kaybettiğinizde, kendi yarattığınız mutluluk çerçevesinin içinde tarifi mümkün olmayan bir boşluk olur. O boşluğu bir süre ne ile dolduracağınızı bilemezsiniz. Zaman herşeyin ilacıdır derler ya, evet zaman size o boşluğu görmemenizi boşlukla yaşamanızı sağlar. Bu süre zarfında, farkında olmadan bir çok korku geliştirirsiniz. Bu korkuların başında kaybetme korkusu gelir ki, bir insan için en kuvvetli korkulardan biridir. Kaybetme korkusu çok geniş bir kavram olsa da başlıcaları şunlardır. Ailesini kaybetme korkusu, çocuğunu kaybetmek korkusu, eşini kaybetme korkusu, işini kaybetme korkusu, para kaybetme korlusu, düzenini kaybetme korkusu…
Korkularla yaşadığınız zaman bakarsınız ki etrafınız çelik ağlarla örülüyor, özgürlüğünüz azalıyor ve kendinizi hep bir önlem almak zorunluluğu ile geçiriyorsunuz. Bu sizi mutsuzluğa, karamsarlığa, güçsüzlüğe, sorunlarla yaşamaya iter.
Zaman içinde sizin unuttuğunuzu sandığınız ama kaybettiğiniz her ne ise, kalbinizin içinden onunla vedalaşmanız ve helalleşmeniz sizi özgürleştirir. Olmanız gereken kişiye, hak ettiğiniz yaşama ulaşma yolunda kapıyı açar.
” Her ne yaşadıysam yaşadım. Her neyi deneyimlediysem deneyimledim. Artık Yeter…
Şu andan itibaren özgür omayı, sevmeyi ve sevilmeyi, güçlü ve mutlu olmayı, sağlıklı olmayı, iç huzurumu yeniden keşfetmeyi seçiyorum. Beni bir anda bırakıp giden …… (Kayıp yaşadığınız kim ise onu söyleyin) ….. beni bırakıp gittiği için, yalnız ve tek başıma bıraktığı için, ansızın gittiği için Affediyorum. Ona tüm haklarımı helal ediyorum. Korkularımı şu anda sonlandırmaya niyet ediyorum. Ben bunu yapabilirim ve yapmaya niyet ediyorum. Yüce Yaradanım kendimi senin sonsuz sevgine emanet ediyorum. Ben Sevgiyim. Ben Saf bir Işığım. Ben mutluluğum. Kendimde olan tüm güzellikleri farketmeyi ve onları yaşamayı seçiyorum” Sevgiyle Serkan Sorguç ŞifaChi