“Cennet Annelerin Ayakları Altındadır.” (Hadisi Şerif)
Hiç birşey umursamadan, bilmeden, yaşama içgüdüsü ile çaresiz ve bağımlı olarak doğarız. İlk ağlama önemlidir, akciğerlere ilk havanın girmesi, nefes alış ve hayatın başlaması.
Bebeğin ilk hissettiği duygu annesinin kalbinin sıcaklığı, şefkati ve koşulsuz karşılıksız sevgi enerjisinin koruyup kollayan büyüsüdür. Yıllar su gibi akıp geçerken o bebeğin çaresizliği artık kalmamıştır. İnsan zamanla kendi ayaklarının üzerinde durmayı başarabilen bir birey olmaya başlar. Annesinin sevgisiyle, korumacılık içgüdüsüyle ve vicdanı ile büyüyen çocuk, bu desteği bilse de hissetse de, zaman zaman görmezden gelir. Çünkü o da bir birey olmuştur artık. Hayatında bir çok deneyimi kendi yaşamak ister. Kendi kanatlarıyla, kimseden akıl almadan, yönlendirilmeden uçmak ister ve yapar da. Bir çok deneyimler yaşar, imtihanlardan geçer, kandırılır, aldatılır, tökezler ama hep ayakta durdurmaya çalışır. Bu deneyimler ona tecrübeyi getirir. Bir Fransız atasözü ” tecrübe hayatta yediğin kazıkların toplamıdır”der. Yeterli tecrübelere ulaşmış kişi artık anne veya baba olmak ister. Hazırdır.
Çocuğunu kucağına alan anne yıllar önce yaşadığı o hissi bebeği ile paylaşır. Bu hissin adı koşulsuz karşılıksız ilahi sevgidir. Annenin artık yeni bir misyonu, yeni bir sorumluluğu vardır. Bebeğini kucağına ilk aldığı andan, evladıyla geçireceği son nefese kadar sürerecek olan bu bağ, ilahidir ve kopması mümkün değildir. Zaman zaman ateşten gömlektir. Zaman zaman muhteşem bir mutluluktur. Kaç yaşına gelse de onun her zaman kucağında hissetliği bebeğini elinden geldiğince koruyup kollamak, canının en değerli parçasının hep mutlu olduğunu görebilmektir. O çocuğun ruhunun tekamül edebilmesini en uygun şekilde sağlayabilmektir. Bebekken gecelerce uykusuz kalır, endişe eder başında bekler. Büyüdüğünde de aynı şeyleri yaşar. Onu hep merak eder, üzerine titrer, kendinden fedakarlık yapar hep anne. Anne başkadır. Hiçkimsenin yerini tutmaz. Bir çocuk annesinin değerini ya annesini kaybettiğinde anlar ya da çocuk sahibi olduğunda. Bu güzel günde anneniz hayatta ise onu arayın ve o ilahi sevgiyi onunla paylaşın. Seni seviyorum. İyi ki varsın. İyiki benim Annemsin deyin. Hayattayken bunu cümleleri, hislerinizi sık sık söyleyin annenize çünkü o kum saati bittiğinde sadece dualarınızda onunla konuşma fırsatını bulacaksınız. Sevgiyle Serkan Sorguç ŞifaChi
Serkan Sorguç 